Naar aanleiding van assignment 1 “Sight and Sound” zijn wij in groepjes de straat op gegaan met een blinddoek en oordopjes. Hoe beleef je de wereld om je heen als je niets meer hoort of niets meer ziet?
Met de blinddoek op vond ik het nogal vreemd. Ik had elke keer de gedachte ergens tegen aan te lopen of van een stoepje of in een gat te vallen. Gelukkig had ik Nikki aan mijn zij die mij door de stad manouvreerde.
Ik merkte dat mijn gehoor scherper werd. Ik hoorde dingen die mij normaal niet op zouden vallen, zoals het gerinkel van sleutels van iemand die zijn auto instapte, of het geroezemoes van mensen in een cafeetje waar we voorbij liepen. Ik kon me helemaal niet oriënteren waar ik was en hoorde zoooveel geluiden; auto’s, stemmen, lachen, hakken, trams, stoplichtgeluiden, enz. enz….
In het dudok café rook het heeeerlijk naar vers gebakken appeltaart, die lucht is me heel die dag nog bijgebleven (het schijnt dat de geur van (vers gebakken) appeltaart één van de meest aangename geuren is).
Met de oordopjes in hoorde ik alles heeel gedempt. Ook een hele rare gewaarwording. Je ziet dingen gebeuren waar je normaal een geluid bij hoort, alleen hoor je dat geluid niet! Het bouwen naast de school zou je helemaal niet opmerken als je er niet naar keek, ook hoor je het belletje van de tram niet die aankomt! Het lijkt of je in je eigen wereldje leeft en los staat van de rest om je heen.
